علت لعن بر خلفا چیست؟



شهر سوال ـ کسی که ادعای دوستی با همه کس و همه فرقه ها را دارد، قطعا منافق است که می تواند هر دقیقه به شکلی و رنگی دربیاید و کنار عوامل کاملا ناسازگار، باقی بماند. به عنوان مثال چگونه ممکن است کسی طرفدار مظلومین باشد و در عین حال ظالمان را نیز دوست داشته باشد؟ و تعامل و رابطه اش با هر دو گروه مظلوم و ظالم یکسان باشد؟


تولی و تبری از مسائل قطعی اسلام هستند. و از نظر منطقی نیز این دو باید همراه هم وجود داشته باشند. انسانی که نسبت به مساله ای عشق می ورزد، باید با عوامل آسیب رسان به عشق و علاقه خود، دشمنی کند. از همین روست که عشق و محبت انسان، برای او مرز و خط قرمز می آفریند.

 کسی که ادعای دوستی با همه کس و همه فرقه ها را دارد، قطعا منافق است که می تواند هر دقیقه به شکلی و رنگی دربیاید و کنار عوامل کاملا ناسازگار، باقی بماند. به عنوان مثال چگونه ممکن است کسی طرفدار مظلومین باشد و در عین حال ظالمان را نیز دوست داشته باشد؟ و تعامل و رابطه اش با هر دو گروه مظلوم و ظالم یکسان باشد؟

بنابراین اگر باید با اولیاى الهی دوستى كرد، با دشمنان خدا هم باید دشمنى كرد. و اگر «دشمنى» با دشمنان خدا نباشد، به تدریج رفته رفته، همان دشمنی ها عادی و طبیعی جلوه می کند و شخص خود در صف دشمنان اولیاء الهی در می آید. در واقع تبری جستن به مانند سیستم دفاعی بدن است که مانع رشد میکروب ها می شود. علاوه بر اینکه می تواند معیار و محکی جدی برای مدعیان باشد که در ادعای دوستی و عشق خود، چقدر جدی و صادق هستند.

بنابراین تبری (دوری جستن) و لعن کاملا منطقی و معقول است همان گونه که منابع دینی نیز به کرات آن را بیان کرده اند.

« قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِى  إِبْرَاهِیمَ وَالَّذِینَ مَعَهُ إِذْ قَالُواْ لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَءآَؤُاْ مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَ بَدَا بَیْنَنَا وَبَیْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَآءُ أَبَداً حَتَّى‏ تُؤْمِنُواْ بِاللَّهِ وَحْدَهُ؛[ممتحنه/۴]
همانا براى شما در (روش) ابراهیم و كسانى كه با او بودند، سرمشق و الگوى خوبى است، زیرا به قوم (مشرك) خود گفتند: همانا ما از شما و از آنچه جز خدا مى‌‏پرستید، بیزاریم. ما به (آیین) شما كفر ورزیدیم و میان ما و شما كینه و دشمنى ابدى است، مگر آنكه به خداى یگانه ایمان بیاورید.»

خداوند مى‌‏فرماید شما باید به ابراهیم (ع) تأسى كنید. ابراهیم (ع) و یارانش به بت‏ پرستانى كه با آنها دشمنى كردند و ایشان را از شهر و دیار خود بیرون راندند، گفتند: «إِنَّا بُرَءآَؤُاْ مِنكُمْ؛ ما از شما بیزاریم.»  اعلان برائت كردند. بعد به این هم اكتفا نمى‌‏كند، مى‌‏فرماید: «وَ بَدَا بَیْنَنَا وَبَیْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَآءُ أَبَداً؛ بین ما و شما تا روز قیامت دشمنى و كینه برقرار است» مگر اینكه دست از خیانتكارى خود بردارید.

در جای دیگر در ذکر صفات مسلمانان موضع گیری سخت در مقابل دشمنان را مقدم بر مهربانی با خودی ها ذکر می کند:
«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذینَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُمْ؛[فتح/۲۹] محمّد(ص) فرستاده خداست و كسانى كه با او هستند در برابر كفّار سرسخت و شدید، و در میان خود مهربانند.»

 حال باید بنگریم که از منظر دینی چرا خلفا شایسته لعن شده اند. در این جا کوتاه به دو مورد اشاره می کنیم:
۱- «إِنَّ الَّذِینَ یَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَیِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَیَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِی الْكِتَابِ أُولَـئِكَ یَلعَنُهُمُ اللّهُ وَیَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ؛[بقره/۱۵۹] كسانى كه دلایل روشن، و وسیله هدایتى را كه نازل كرده ‏ایم، بعد از آنكه در كتاب براى مردم بیان نمودیم، كتمان كنند، خدا آنها را لعنت مى‌‏كند؛ و همه لعنت ‏كنندگان نیز، آنها را لعن مى‌‏كنند».
پس یک گروه از کسانی که مستحق لعن خداوند و همه لعنت کنندگان هستند ، کسانی هستند که حقایق کتاب و بیان (شرح و توضیح کتاب) را کتمان و جلوی نشر آن را گرفتند.
در بین همه مذاهب اسلامی مورد اتفاق است که خلفای سه گانه، جلوی نشر حدیث پیامبر(ص) و تفسیر قرآن را گرفتند.

۲- «إِنَّ الَّذِینَ یُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَاباً مُّهِیناً؛[احزاب/۵۷] آنها كه خدا و پیامبرش را آزار مى‌‏دهند، خداوند آنان را از رحمت خود در دنیا و آخرت دور ساخته، و براى آنها عذاب خواركننده‌‏اى آماده كرده است».
آزار خدا و پیامبر(ص) هم یکی دیگر از مصادیق ملعون شدن است. به تصریح معتبر ترین کتاب حدیثی اهل سنت صحیح بخاری پیامبر(ص) فرمودند: «فاطمه (س) پاره تن من است ، هر کس او را بیازارد مرا آزرده و هر کس مرا بیازارد خدا را آزرده است»[۱] در جای دیگری از همین کتاب آمده که حضرت فاطمه(س) وفات یافتند در حالیکه بر ابوبکر و عمر غضبناک بودند.[۲] پس غضب او ، غضب پیامبر و خداست. پس آن دو نفر نیز به جهت آزردن او مشمول حکم این آیه شده اند.

علاوه بر اینکه در موارد متعددی در زمان حیات رسول اکرم (ص) این دو نفر با نافرمانی ها سبب آزار پیامبر (ص) شده اند.

[۱]. صحیح البخاری ج ۶، ص ۱۵۸، ح ۵۲۳۰.

[۲]. صحیح البخارى، ج ۸، ص ۳، ح ۶۷۲۶.


برچسب ها : علت لعن بر خلفا چیست؟ ,


ادامه مطلب...

 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic